Content Syndication
|
|
|
|
|
|
  |
Pagina 1 van 1 |
|
|
|
| Auteur |
Bericht |
Bikerdude
Leeftijd: 62
Geslacht: 
Sterrenbeeld: 
Berichten: 3
|
 Geplaatst: do 25 feb 2010 15:53 Onderwerp: Van wie is de blote fotocollage ? What to do ? |
   |
|
Gegroet Allen,
Het volgende doet zich voor,
In een Kliniek ontvangt iedere vertrekkende werknemer een fotoboekje ter herinnering.
Hierin staan foto's van (ex) collega's
De laatste die vertrok was nogal een "charmeur", voor hem werd dus een foto-boekje samengesteld met "geshopte" pin-ups met de gezichten van collega's.
Dit alles met toestemming van die collega's uiteraard.
Iedere collega kreeg als aandenken een A4 collagefoto. waarin een korte samenvatting van het boekje.
Alles met toestemming en medewerking van het hoofd van de afdeling.
Totdat de kliniekmanager erachter kwam.
Zij nam het boekje in beslag en dit werd vernietigd.
Iedere medewerker werd gesommeerd zijn fotocollage glans, A4 in te leveren ter vernietiging bij de kliniekmanager.
Hier ontstaat dus het probleem.
de fotocollage is eigendom van de medewerker, hierop heeft volgens mij de kliniekmanager geen enkel recht.
Een ieder kan dus weigeren aan het verzoek gehoor te geven, toch ?
Dus ik weiger.
Nu kreeg ik een aangetekend schrijven met een formeel verzoek om inlevering.
Ik heb aangegeven dat, gezien het feit dat ik eigenaar ben, deze fotocollage niet is op te eisen door mijn werkgever.
Ik heb wel aangeboden de collage te verkopen voor een reële prijs van 20 Euro.
Hoe sterk sta ik ? |
|
|
|
|
 |
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22916
|
| Geplaatst: do 25 feb 2010 18:27 Onderwerp: |
|
|
Als de vellen A4 eigendom waren van de kliniek, lijkt de kliniek mij de eigenaar. Maar het lijkt me hier meer te gaan om de vraag of de kliniek als werkgever op grond van de arbeidsovereenkomst het recht heeft om de collages op te eisen. Als de collages (de naam van) de kliniek op één of andere manier kunnen beschadigen, zou ik me daar wel iets bij kunnen voorstellen.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
etiennebruines
Leeftijd: 45
Geslacht:
Sterrenbeeld: 
Berichten: 2
|
| Geplaatst: zo 28 feb 2010 1:57 Onderwerp: |
|
|
| Wat heeft de kliniekmanager te maken met de collage? Als het afdrukken etc. buiten de kliniek gebeurt is, lijkt het me dat de kliniekmanager hier geen recht op heeft. |
|
|
|
|
|
Bikerdude
Leeftijd: 62
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 3
|
| Geplaatst: zo 28 feb 2010 9:14 Onderwerp: |
|
|
| etiennebruines schreef: | | Wat heeft de kliniekmanager te maken met de collage? Als het afdrukken etc. buiten de kliniek gebeurt is, lijkt het me dat de kliniekmanager hier geen recht op heeft. |
Dat lijkt me dus ook.
Dus heb ik het volgende antwoord aan de manager gestuurd.
Met cc aan directeur en medisch coördinator, het formele verzoek van de manager was immers ook met een kopie naar die twee functionarissen.
Beste ***,
In reactie op het door jou geformuleerde verzoek het volgende:
Gezien het formele karakter van het schrijven wil ik toch graag eerst wat kanttekeningen plaatsen.
In de eerste regel wordt melding gemaakt van :
"gebruik van materiaal door medewerkers van de OK dat eigendom is van de kliniek, zonder dat hiervoor
toestemming is gevraagd."
Allereerst was er wél toestemming voor het maken van het afscheidsboekje, onze directe leidinggevende, hoofd
operatiekamers, heeft aan totstandkoming van het afscheidsboekje meegewerkt en deelgenomen.
Afscheidsboekjes met foto's worden trouwens al jarenlang als afscheidskado en aandenken aangeboden aan
vertrekkende medewerkers en specialisten van de Operatie-Afdeling.
Als je doelt op fotomateriaal wat gebruikt is voor het afscheidsboekje, dan waag ik te betwisten dat hier gaat om
eigendom van de Kliniek.
Immers zijn de foto's gemaakt in eigen beheer, met privé middelen en ontworpen op een privé computer, thuis, in eigen tijd.
Mocht je doelen op portretrecht of merkenrecht, dan gaat dit alleen op bij publicatie, en in geval van een afscheidsboekje als kado voor een vertrekkende medewerker is dat duidelijk niet het geval.
Je impliceert wel zoiets verder in de brief : "....redenen en risico tot het niet uitbrengen van het boekje"
Zo laat je het een beetje klinken alsof er plannen in de richting tot "uitbrengen" bestonden.
Volgens jouw brief zouden ALLE medewerkers hun fotocollage A4 hebben ingeleverd (en ik zou dus de enige zijn die dat niet gedaan heeft)
Dit is niet waar zoals je weet, ik kan zó nog enkele opnoemen die dit niet hebben gedaan.(en ook niet zullen doen)
Waarom ik nu als enige jouw formele verzoek krijg, is mij een raadsel.
Verder beweer je in jouw brief dat de ontwerper "op verzoek" het bestand (de bestanden) op haar (privé) computer heeft vernietigd.
De ontwerper heeft echter onder dwang de bestanden gewist en onder dwang een verklaring ondertekend waarin ze dit bevestigt.
Dat is dus duidelijk iets anders dan "op verzoek"
Waarop baseer ik "dwang"?
Uitspraken van jou tijdens overleg van 25 januari met de ontwerper met de volgende strekking:
"ik kan je misschien niet op staande voet ontslaan, maar ik kan je wel de kliniek uitwerken"
"Je verlaat dit kantoor NIET voordat deze verklaring ondertekend is !!"
Beide uitspraken werden, onafhankelijk van elkaar, bevestigd door twee personen, die bij deze bespreking aanwezig waren.
Ik heb hierover overleg gevoerd, en ben nadien overtuigd geraakt dat een en ander is uitgesproken onder invloed van emotie en in het raamwerk van de belangen die er speelden.
Als zodanig heb ik dat ook een plaats kunnen geven.
Anders is het met jouw formele verzoek om de collage foto, A4 formaat, die ik gekregen heb van de ontwerper, formeel mijn eigendom, in te leveren bij jou, dan wel te melden dat deze vernietigd is.
Dit is wat lastig.
Aan een kant wordt er door jou een beroep gedaan op mijn loyaliteit, dus ben ik genegen om aan dit verzoek
gehoor te geven.
Aan de andere kant hebben we het over mijn eigendom, waarop jij geen enkel recht hebt.
Vandaar ook mijn twijfel.
Ik heb lang nagedacht hoe ik dit dilemma opgelost moet krijgen.
Uiteindelijk is de oplossing simpel.
Uit de prijslijst van de foto's gemaakt bij de kerstborrel blijkt dat reële waarde van een fotoafdruk A4 uitkomt op 20 Euro.
Met dit bedrag kun je dus het eigendomsrecht van de collage-foto van mij verkrijgen.
Gaarne jouw reactie,
Haar verzoek was dus wat onvolledig en vaag, dit heb ik in mijn antwoord wat duidelijk geformuleerd (mede vanwege de cc naar anderen)
Het bedrag van 20 Euro is hoog genoeg gekozen voor broodjes kroket voor ons team, en te laag voor de organisatie om er een rechtszaak aan te spenderen.  |
|
|
|
|
|
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22916
|
| Geplaatst: zo 28 feb 2010 20:40 Onderwerp: |
|
|
Lijkt me niet een bijzonder handige brief.
Waar het om gaat is of de kliniek een gegronde reden heeft om te vrezen dat deze collage de kliniek schade toebrengt. Ik weet niet of je werkgever zo'n reden heeft gegeven, maar jij gaat daar in ieder geval in het geheel aan voorbij. Dat je geld vraagt maakt je positie ook niet sterker. De eigendomskwestie is zo goed als irrelevant. Een werknemer die in eigen tijd en met eigen middelen zijn best doet om zijn werkgever te beschimpen kan bijvoorbeeld ook op problemen rekenen.
Over het ge-jij en ge-jou in zo'n serieuze zaak laat ik me maar niet uit, maar het lijkt me verstandig om te bedenken dat dit soort brieven in het dossier komt waar misschien later een rechter over zal moeten oordelen.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
Bikerdude
Leeftijd: 62
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 3
|
| Geplaatst: zo 28 feb 2010 21:23 Onderwerp: |
|
|
Tja, het tutoyeren is wel bewust,
De relatie is namelijk van dien aard, en de brief van de manager is ook in die stijl.
Het zou de verhoudingen nodeloos formaliseren als ik de manager ineens "U" zou noemen.
Belangrijk vond ik het om de handelswijze van de manager achter de gesloten deuren van het kantoor vandaan te trekken.
Uiteraard is het ook in mijn eigen belang dat (de naam van) het bedrijf niet in het geding komt.
Waar het mij wel om gaat is dat rechten van de werknemers niet zonder meer terzijde worden geschoven, resulterend in een sfeertje van angst en repressie.
Er had bijvoorbeeld vriendelijk om inlevering verzocht kunnen worden. Zonder meteen met machtsmiddelen te dreigen.
Kent iemand enige jurisprudentie in dit soort zaken?
Er staat me wel vaag iets bij van werknemers die gevoelige bedrijfsinfo op Hyves gezet hebben.
Dat valt natuurlijk onder "publicatie" en dat is niet het geval bij een afscheidsboekje. |
|
|
|
|
|
|
|
| |
Pagina 1 van 1 |
|
|
U mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
U mag geen reacties plaatsen
U mag uw berichten niet bewerken
U mag uw berichten niet verwijderen
U mag niet stemmen in polls
|
|
|
|
