feitelijke verblijfsplaats bij WWB niet doorslaggevend

[klokluider]

In een onlangs gevoerde procedure werd een mevrouw haar uitkering ingetrokken omdat zij, zo stelde de gemeente, feitelijk buiten de gemeente verbleef. Tijdens het onderzoek was de gemeente er meerdere malen op gewezen dat deze mevrouw als dakloze in de gemeente verbleef en aldaar allerlei afspraken had.

Toch trok verweerder de uitkering in. In een spoedprocedure werd verzocht de uitkering weer te laten herleven nu de mevrouw in kwestie ondanks de stelling van de gemeente, aan kon tonen dat zij in de gemeente had verbleven zoals ook al door haar aan de gemeente was medegedeeld.

De feitelijke verblijfsplaats die aangetoond kon worden was voor de rechter niet eens zo van doorslaggevende aard. Meer nog ging het om de banden met de gemeente en de wil van betrokkene om zich verbonden te blijven voelen met de gemeente in kwestie. Zoals reeds was gesteld had mevrouw vele afspraken bij ziekenhuizen en artsen in de betreffende gemeente zodat deze verbondenheid werd aangenomen en de gemeente ten onrechte de uitkering had stopgezet. De uitspraak waar de voorzieningsrechter naar verwees was deze

Het besluit was tegen beter weten in genomen waardoor de gemeente ook de proceskosten voor zowel de bezwaarprocedure als de voorlopige voorzieningsprocedure moest vergoeden.

Voor degenen die er wat aan hebben, doe er uw voordeel mee.