|
|
| Auteur |
Bericht |
mko32
Leeftijd: 77
Geslacht: 
Sterrenbeeld: 
Berichten: 7
|
 Geplaatst: za 16 apr 2011 11:31 Onderwerp: UWV Negeert de door de wetgever bescherming oude WAO'ers |
   |
|
Ik ben bijna 62,5 jaar en geboren in januari 1949. Ik heb een langjarige WAO geschiedenis achter de rug (vanaf 1980) met perioden dat ik als het even weer beter leek te gaan toch weer aan het werk ging. Mijn laatste uitval was in oktober 2008 na toch weer een tijd gewerkt te hebben. Op één en dezelfde dag in april 2011 werd mij een WAO uitkering met terugwerkende kracht naar 2008 toegekend(AMBER). Ik was weer 80-100% arbeidsongeschikt verklaart. Maar in dat zelfde uur werd ik naar 15-25% herkeurd naar het Heden. Ik zal hier niet uitgebreid ingaan op de verwerpelijke procedure die door het UWV is gevolgd.
Wat ik me echter wel afvraag is het volgende. In de Nota van Toelichting van het gewijzigde schattingsbesluit, dat in 2004 in het staatsblad (434) werd gepubliceerd is een passage opgenomen waarin de wetgever een groep arbeidsongeschikten heeft uitgezonderd om te worden onderworpen aan de grote herkeuringsoperatie met dat gewijzigde schattingsbesluit. Het betreft een groep die in of voor 1 juli 1949 geboren is. Als reden voor die uitzondering werd de Leeftijd en de Arbeidsmarktkansen gegeven. In een Memorie van Toelichting aan de Tweede Kamer werden nog de marginale financiële opbrengst genoemd en de onrust die bij de betrokkenen zou ontstaan.
Is het dan niet zo dat het UWV door mij, geboren in januari 1949, en dus behorende bij die beschermde doelgroep, te herbeoordelen zich schuldig maakt aan het negeren van de uitdrukkelijke wens om die groep met rust te laten en wel om de redenen die de wetgever verwoord?
Wie kan mij hier een juridisch antwoord opgeven? |
|
|
|
|
 |
BG
Leeftijd: 40
Geslacht:
Sterrenbeeld: 
Studieomgeving (BA): UvT
Studieomgeving (MA): UvT
Berichten: 1134
|
| Geplaatst: za 16 apr 2011 17:49 Onderwerp: |
|
|
Als de vraag zo eenvoudig was, leverde dat vermoedelijk ook voor het UWV geen problemen op.
Er zou een hele tijdlijn moeten komen. In 1980 was weliswaar de eerste uitval, maar in 2008 een volgende (en dus na inwerkingtreding Schattingsbesluit). Als er voor 2008 een periode was waarin langdurig weer is gewerkt, is er wellicht geen sprake meer van een herbeoordeling maar een nieuwe beoordeling. Mij lijkt het een logische verklaring dat er geen bescherming wordt geboden wanneer gebleken is dat er toch arbeid verricht kon worden en dat alleen bescherming wordt geboden aan volledig afgekeurde personen (ik kan me dan het argument van de onrust ook goed indenken).
Kortom; te weinig informatie. Schakel anders rechtskundige bijstand in om dit uit te laten zoeken.
_________________
Mine! |
|
|
|
|
|
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22922
|
| Geplaatst: za 16 apr 2011 17:49 Onderwerp: Re: UWV Negeert de door de wetgever bescherming oude WAO'ers |
|
|
| mko32 schreef: | | In de Nota van Toelichting van het gewijzigde schattingsbesluit, dat in 2004 in het staatsblad (434) werd gepubliceerd is een passage opgenomen waarin de wetgever een groep arbeidsongeschikten heeft uitgezonderd om te worden onderworpen aan de grote herkeuringsoperatie met dat gewijzigde schattingsbesluit. |
Het gaat om een toelichting op art. 12a van het Schattingsbesluit. Dit artikel bestaat nog steeds, met een inmiddels wat gewijzigde tekst: link. De uitkeringsinstantie zal zich natuurlijk aan dit artikel moeten houden. Of dat is gebeurd weet ik niet.
Voor zover je het over deze tekst hebt:
| Quote: | | Dezelfde leeftijdsgrens is gehanteerd in het wetsvoorstel wet wijziging systematiek herbeoordelingen arbeidsongeschiktheidswetten waarin de herbeoordelingsoperatie alleen geldt voor personen geboren na 1 juli 1949. |
Dit licht slechts de achtergrond van één en ander toe en verwijst naar een wetsvoorstel dat op dat moment aanhangig was. Aan deze passage kun je geen rechten ontlenen.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
mko32
Leeftijd: 77
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 7
|
| Geplaatst: za 16 apr 2011 18:19 Onderwerp: |
|
|
| BG schreef: | Als de vraag zo eenvoudig was, leverde dat vermoedelijk ook voor het UWV geen problemen op.
Er zou een hele tijdlijn moeten komen. In 1980 was weliswaar de eerste uitval, maar in 2008 een volgende (en dus na inwerkingtreding Schattingsbesluit). Als er voor 2008 een periode was waarin langdurig weer is gewerkt, is er wellicht geen sprake meer van een herbeoordeling maar een nieuwe beoordeling. Mij lijkt het een logische verklaring dat er geen bescherming wordt geboden wanneer gebleken is dat er toch arbeid verricht kon worden en dat alleen bescherming wordt geboden aan volledig afgekeurde personen (ik kan me dan het argument van de onrust ook goed indenken).
Kortom; te weinig informatie. Schakel anders rechtskundige bijstand in om dit uit te laten zoeken. |
Vanaf 1980 zijn er perioden geweest dat ik welliswaar arbeid verichtte, maar steeds onder toepassing van artikel 44 van de wet WAO. Dus mijn uitkering werd verlaagd omdat ik inkomsten uit arbeid had. Ik bleef, zoals het UWV dat noemt, fictief 80-100% Arbeidsongeschikt. |
|
|
|
|
|
mko32
Leeftijd: 77
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 7
|
| Geplaatst: za 16 apr 2011 18:25 Onderwerp: Re: UWV Negeert de door de wetgever bescherming oude WAO'ers |
|
|
| bona fides schreef: | | mko32 schreef: | | In de Nota van Toelichting van het gewijzigde schattingsbesluit, dat in 2004 in het staatsblad (434) werd gepubliceerd is een passage opgenomen waarin de wetgever een groep arbeidsongeschikten heeft uitgezonderd om te worden onderworpen aan de grote herkeuringsoperatie met dat gewijzigde schattingsbesluit. |
Het gaat om een toelichting op art. 12a van het Schattingsbesluit. Dit artikel bestaat nog steeds, met een inmiddels wat gewijzigde tekst: link. De uitkeringsinstantie zal zich natuurlijk aan dit artikel moeten houden. Of dat is gebeurd weet ik niet.
Voor zover je het over deze tekst hebt:
| Quote: | | Dezelfde leeftijdsgrens is gehanteerd in het wetsvoorstel wet wijziging systematiek herbeoordelingen arbeidsongeschiktheidswetten waarin de herbeoordelingsoperatie alleen geldt voor personen geboren na 1 juli 1949. |
Dit licht slechts de achtergrond van één en ander toe en verwijst naar een wetsvoorstel dat op dat moment aanhangig was. Aan deze passage kun je geen rechten ontlenen. |
Ik heb het over de tekst: geboren op of voor 1949. Deze groep werd uitgesloten om opneuw herbeoordeeld te worden met het aangepaste schattingsbesluit in 2004 en daarna. De reden die door de wetgever daarbij is gegeven blijft dus ook gelden als je bijvoorbeeld in een later jaar zou worden herbeoordeeld. Je leeftijd neemt toe, en de kans op de arbeidsmarkt wordt door die leeftijdstoenamen er ook niet groter op maar neemt eerder af. De wetgever heeft wat mij betreft door die uitspraak een duidelijke lijn neergezet als het gaat om het herbeoordelen van die doelgroep oude arbeidsongeschikten, ook in een later geval. |
|
|
|
|
|
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22922
|
| Geplaatst: za 16 apr 2011 18:38 Onderwerp: |
|
|
In de Nota van Toelichting wordt hier en daar gesproken over het uitsluiten van de groep geboren voor of op 1 juli 1949 van "de grote herkeuringsoperatie". Dat betekent niet dat personen uit die groep per definitie in nieuwe keuringen uitsluitend méér arbeidsongeschikt kunnen worden verklaard.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22922
|
| Geplaatst: za 16 apr 2011 19:26 Onderwerp: |
|
|
Relevant lijkt hier CRvB 4 februari 2009, LJN BH2445:
| CRvB schreef: | | 4.4. Voor het antwoord op de vraag of het Uwv in het geval van betrokkene bevoegd was na 1 oktober 2004 een herbeoordeling uit te voeren acht de Raad het, anders dan de rechtbank, niet van belang of de ongewijzigd voortgezette arbeidsongeschiktheids-uitkering van betrokkene met ingang van 1 oktober 2004 moet worden aangemerkt als een uitkering die is toegekend voor onbepaalde tijd. Ook al zou, zoals de rechtbank heeft overwogen, betrokkene gelet op haar geboortedatum zijn uitgezonderd van de cohortsgewijze herbeoordelingsoperatie; dit neemt niet weg dat ook dan, indien daarvoor aanleiding is, een herbeoordeling plaats kan vinden op basis van de voor haar geldende criteria. De Raad ziet geen redenen waarom het Uwv daartoe niet bevoegd zou zijn. In - het ook na 1 oktober 2004 nog onverkort van toepassing zijnde - artikel 23 van de WAO is immers de bevoegdheid voor het Uwv neergelegd om - kort gezegd - zo vaak hij dat nodig oordeelt degene die in het genot is van een arbeidsongeschiktheidsuitkering op te roepen in verband met de aanspraak op of het genot van die uitkering. |
In het geval van TS komt er dan nog bij dat het vaststaat dat zijn arbeids(on)geschiktheid in de tijd varieert.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
mko32
Leeftijd: 77
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 7
|
| Geplaatst: za 16 apr 2011 23:47 Onderwerp: |
|
|
| bona fides schreef: | Relevant lijkt hier CRvB 4 februari 2009, LJN BH2445:
| CRvB schreef: | | 4.4. Voor het antwoord op de vraag of het Uwv in het geval van betrokkene bevoegd was na 1 oktober 2004 een herbeoordeling uit te voeren acht de Raad het, anders dan de rechtbank, niet van belang of de ongewijzigd voortgezette arbeidsongeschiktheids-uitkering van betrokkene met ingang van 1 oktober 2004 moet worden aangemerkt als een uitkering die is toegekend voor onbepaalde tijd. Ook al zou, zoals de rechtbank heeft overwogen, betrokkene gelet op haar geboortedatum zijn uitgezonderd van de cohortsgewijze herbeoordelingsoperatie; dit neemt niet weg dat ook dan, indien daarvoor aanleiding is, een herbeoordeling plaats kan vinden op basis van de voor haar geldende criteria. De Raad ziet geen redenen waarom het Uwv daartoe niet bevoegd zou zijn. In - het ook na 1 oktober 2004 nog onverkort van toepassing zijnde - artikel 23 van de WAO is immers de bevoegdheid voor het Uwv neergelegd om - kort gezegd - zo vaak hij dat nodig oordeelt degene die in het genot is van een arbeidsongeschiktheidsuitkering op te roepen in verband met de aanspraak op of het genot van die uitkering. |
In het geval van TS komt er dan nog bij dat het vaststaat dat zijn arbeids(on)geschiktheid in de tijd varieert. |
Ik ben het met de Raad eens dat artikel 23 van de WAO onverkort van kracht is. Maar de Raad zegd daar wel iets wezenlijk bij: zij geeft zelf al een voorwaarde aan door de zinsdeel "indien daarvoor aanleiding is". Artikel 23 is een algemeen geldende regel die al bestond vóór 1 oktober 2004. Na 18 augustus 2004 heeft de wetgever in de Nota van Toelichting echter een uitspraak gedaan m.b.t. een groep AO die voor of op 1 juli 1949 zijn geboren. Hij heeft de reden van die uitzondering duidelijk gemotiveerd. Die cohortsgewijse herbeoordelingsoperatie verschilt slechts met een normale herbeoordeling in dat een groot aantal normale herbeoordeling zal plaatsvinden waarbij gebruik wordt gemaakt van een aangepast schattingsbesluit. Tevens blijk uit die tekst van de Raad dat ze wel verwijst naar artikel 23 van de WAO maar dat zij tegelijkertijd volledig voorbij gaat aan de wens van de wetgever in deze. Bovendien kan ik uit dit ftagment ook niet vaststellen dat de Raad een andere mening is toegedaan als de wetgever. Naar mijn mening vloeid uit de uitspraak van de wetgever voort dat indien een betrokkene wordt herbeoordeeld en zijn arbeidsongeschiktheid wordt verlaagd hier de beginselen van de rechtszekerheid in het geding is. De wetgever heeft immers als criteria voor die uitzondering van die groep genoemd: Leeftijd, arbeidsmarktkansen en een marginale winst die er te behalen is. Dit wordt niet ineens allemaal gunstiger voor de betrokkene indien hij later in de tijd alsnog zou worden herbeoordeeld met als doel om hem meer arbeidsgeschikt te verklaren. Omdie rede kan ook de Raad geen afwijkend standpunt innemen tegen hetgeen de wetgever heeft beoogd. Ik heb die uitspraak gelezen. Maar hier hebben we het over een procedure die zijn aanvang vond van vóór oktober 2004. Het was namelijk een aanvraag voor een voorzetting van een uitkering in de toen nog geldende 1 en 5 jaar wettelijke herbeoordelingen. Zoals de uitspraak van de Raad toen luidde is volkomen juist. Maar dit heeft in dit kader niets te maken met het geval zoals ik die heb aangegeven. De rechtbank is inderdaad niet allert geweest dat die te maken had met een lopende procedure die toevallig de procedure van oktober 2004 doorkruisde.
Laatst aangepast door mko32 op zo 17 apr 2011 0:17, in totaal 1 keer bewerkt |
|
|
|
|
|
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22922
|
| Geplaatst: zo 17 apr 2011 0:08 Onderwerp: |
|
|
| mko32 schreef: | | Na 18 augustus 2004 heeft de wetgever in de Nota van Toelichting echter een uitspraak gedaan m.b.t. een groep AO die voor of op 1 juli 1949 zijn geboren. Hij heeft de reden van die uitzondering duidelijk gemotiveerd. Die cohortsgewijse herbeoordelingsoperatie verschilt slechts met een normale herbeoordeling in dat een groot aantal normale herbeoordeling zal plaatsvinden waarbij gebruik wordt gemaakt van een aangepast schattingsbesluit. Tevens blijk uit die tekst van de Raad dat ze wel verwijst naar artikel 23 van de WAO maar dat zij tegelijkertijd volledig voorbij gaat aan de wens van de wetgever in deze. |
Maar het gaat hier niet om een juridische verbindende beslissing van de wetgever om de groep van personen geboren voor of op 1 juli 1949 voor de toekomst van herbeoordeling uit te sluiten, maar slechts om een uitleg van de beweegredenen achter het overgangsrecht. Er is voor gekozen om de criteria voor die groep niet aan te passen, en logischerwijze zal die groep dan ook niet worden betrokken bij de grootschalige herbeoordelingsoperatie. Uit niets blijkt dat de wens van de wetgever verder gaat dan dat.
| Quote: | | Bovendien kan ik uit dit ftagment ook niet vaststellen dat de Raad een andere mening is toegedaan als de wetgever. |
De CRvB is zeker geen andere mening toegedaan dan de wens van de wetgever, maar de wens van de wetgever strekt dus veel minder ver dan je suggereert. De CRvB verwerpt derhalve het beroep.
Gelet op deze uitspraak heeft het geen zin om op deze grond de herbeoordeling aan te vechten.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
mko32
Leeftijd: 77
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 7
|
| Geplaatst: zo 17 apr 2011 0:43 Onderwerp: |
|
|
| bona fides schreef: | | mko32 schreef: | | Na 18 augustus 2004 heeft de wetgever in de Nota van Toelichting echter een uitspraak gedaan m.b.t. een groep AO die voor of op 1 juli 1949 zijn geboren. Hij heeft de reden van die uitzondering duidelijk gemotiveerd. Die cohortsgewijse herbeoordelingsoperatie verschilt slechts met een normale herbeoordeling in dat een groot aantal normale herbeoordeling zal plaatsvinden waarbij gebruik wordt gemaakt van een aangepast schattingsbesluit. Tevens blijk uit die tekst van de Raad dat ze wel verwijst naar artikel 23 van de WAO maar dat zij tegelijkertijd volledig voorbij gaat aan de wens van de wetgever in deze. |
Maar het gaat hier niet om een juridische verbindende beslissing van de wetgever om de groep van personen geboren voor of op 1 juli 1949 voor de toekomst van herbeoordeling uit te sluiten, maar slechts om een uitleg van de beweegredenen achter het overgangsrecht. Er is voor gekozen om de criteria voor die groep niet aan te passen, en logischerwijze zal die groep dan ook niet worden betrokken bij de grootschalige herbeoordelingsoperatie. Uit niets blijkt dat de wens van de wetgever verder gaat dan dat.
| Quote: | | Bovendien kan ik uit dit ftagment ook niet vaststellen dat de Raad een andere mening is toegedaan als de wetgever. |
De CRvB is zeker geen andere mening toegedaan dan de wens van de wetgever, maar de wens van de wetgever strekt dus veel minder ver dan je suggereert. De CRvB verwerpt derhalve het beroep.
Gelet op deze uitspraak heeft het geen zin om op deze grond de herbeoordeling aan te vechten. |
Als ik jou redenering volg dan komt toch de vraag naar boven: als de wetgever in deze casus zo nadrukkelijk als uitzonderingsgronden noemt: de leeftijd, de arbeidsmarktkansen en de marginale opbrengs bij het herbeoordelen van deze groep, waarom zou indien op een veel later tijdstip een herbeoordeling plaatsvind die uitzonderingsgronden dan ineens niet meer gelden. Dat zou dan duiden op inconsistentie van de wetgever. Dat de CRvB het beroep heeft verworpen is volkomen terecht in de omstandigheid van het proces. Hij heeft terugverwezen naar de rechtbank om de zaak over te doen. Het ging hier niet om een beroep op de uitzonderingsregel maar om een procedure dat al was aangevangen vóór oktober 2004. Namelijk de 1-5 wettelijke hebeoordeling in het kader van de wet TBA. Hier was spake van een overlap. En om die reden ben ik het eens met de uitspraak van de CRvB. |
|
|
|
|
|
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22922
|
| Geplaatst: zo 17 apr 2011 2:19 Onderwerp: |
|
|
De wetgever noemt die gronden alleen maar ter motivering van artikel 12a waarin wordt bepaald dat het oude Schattingsbesluit blijft gelden voor de groep personen geboren op of voor 1 juli 1949.
Een Nota van Toelichting is bedoeld om uit te leggen waarom de wetgever heeft besloten om bepaalde regelgeving in te voeren of te wijzigen, en is dus zelf geen wetgeving.
Dat de CRvB het beroep heeft verworpen, zoals ik schreef, klopt natuurlijk niet. De rechtbank had de betrokkene in het gelijk gesteld en daarbij het volgende overwogen (zie rov. 2):
| rechtbank schreef: | | De wetgever heeft naast het laten vervallen van de wettelijke herbeoor-delingen met de invoering van art. 98e WAO expliciet vastgelegd dat alle lopende uitkeringen per 1 oktober 2004 zijn omgezet in uitkeringen voor onbepaalde duur. Voorts heeft de wetgever de keuze gemaakt diegenen geboren voor of op 1 juli 1949 uit te sluiten van de cohortsgewijze herbeoordeling. In de Memorie van Toelichting (TK, vergaderjaar 2003-2004, 29 498, nr. 3. p. 4) wordt daartoe overwogen dat de financiële opbrengst van de herbeoordeling van die groep minimaal zou zijn, terwijl dit wel veel capaciteit van het UWV zou vergen. Een verlate vijfdejaarsherbeoordeling, zoals verweerder in dit geval heeft uitgevoerd, is derhalve per 1 oktober 2004 niet meer mogelijk. |
Het UWV was in hoger beroep gegaan tegen het oordeel van de rechtbank dat er na 1 oktober 2004 geen (verlate) vijfdejaarsherbeoordeling meer kan worden uitgevoerd (zie rov. 3). De CRvB heeft het UWV op dit punt in het gelijk gesteld, zie rov. 4.4. De CRvB is er in die overweging heel duidelijk over dat art. 23 WAO onverkort van toepassing is gebleven op personen geboren vóór of op 1 juli 1949. Herbeoordelingen van deze personen is na 1 oktober 2004 mogelijk onder precies dezelfde voorwaarden als vóór 1 oktober 2004.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
mko32
Leeftijd: 77
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 7
|
| Geplaatst: zo 17 apr 2011 11:19 Onderwerp: |
|
|
| bona fides schreef: | De wetgever noemt die gronden alleen maar ter motivering van artikel 12a waarin wordt bepaald dat het oude Schattingsbesluit blijft gelden voor de groep personen geboren op of voor 1 juli 1949.
Een Nota van Toelichting is bedoeld om uit te leggen waarom de wetgever heeft besloten om bepaalde regelgeving in te voeren of te wijzigen, en is dus zelf geen wetgeving.
Dat de CRvB het beroep heeft verworpen, zoals ik schreef, klopt natuurlijk niet. De rechtbank had de betrokkene in het gelijk gesteld en daarbij het volgende overwogen (zie rov. 2):
| rechtbank schreef: | | De wetgever heeft naast het laten vervallen van de wettelijke herbeoor-delingen met de invoering van art. 98e WAO expliciet vastgelegd dat alle lopende uitkeringen per 1 oktober 2004 zijn omgezet in uitkeringen voor onbepaalde duur. Voorts heeft de wetgever de keuze gemaakt diegenen geboren voor of op 1 juli 1949 uit te sluiten van de cohortsgewijze herbeoordeling. In de Memorie van Toelichting (TK, vergaderjaar 2003-2004, 29 498, nr. 3. p. 4) wordt daartoe overwogen dat de financiële opbrengst van de herbeoordeling van die groep minimaal zou zijn, terwijl dit wel veel capaciteit van het UWV zou vergen. Een verlate vijfdejaarsherbeoordeling, zoals verweerder in dit geval heeft uitgevoerd, is derhalve per 1 oktober 2004 niet meer mogelijk. |
Het UWV was in hoger beroep gegaan tegen het oordeel van de rechtbank dat er na 1 oktober 2004 geen (verlate) vijfdejaarsherbeoordeling meer kan worden uitgevoerd (zie rov. 3). De CRvB heeft het UWV op dit punt in het gelijk gesteld, zie rov. 4.4. De CRvB is er in die overweging heel duidelijk over dat art. 23 WAO onverkort van toepassing is gebleven op personen geboren vóór of op 1 juli 1949. Herbeoordelingen van deze personen is na 1 oktober 2004 mogelijk onder precies dezelfde voorwaarden als vóór 1 oktober 2004. |
De wetgever noemt die gronden (...). Die stelling is juist. Maar als je de volgende gronden goed bekijkt, "leeftijd, arbeidsmarktkansen" dan kun je toch juist vanwege dit type gronden niet stellen dat deze gronden alleen maar aan de orde zijn in een geïsoleerd besluit waar we nu over spreken. De genoemde gronden zijn toch niet ineens afwezig indien op grond van artikel 23 WAO iemand zou worden beoordeeld? Ook bij het toepassen van het oude schattingsbesluit, wanneer dan ook, kan het niet zo zijn naar mijn oordeel dat die gronden zoals genoemd ineens geen betekenis meer hebben. Voorwat de zaak van de CRvB betreft ging het over een zaak waar niet in het geding was de vraag of de gronden van de wetgever m.b.t. de uitzonderingsregel voor de eerder genoemde doelgroep ook niet zou gelden indien op grond van artikel 23 WAO een herbeoordeling aan de orde zou zijn. Stel even dat dit wel aan de orde zou zijn geweest dan kan de raad toch moeilijk de stelling aanhangen dat die specifieken uitzonderingsgronden alleen maar een oproep betrof voor de Herbeoordelingsoperatie en het aangepaste schattingsbesluit. Daarmee zou de raad stellen dat in andere gevallen, dus een herbeoordeling op grond van artikel 23 WAO, de arbeidsmarktkansen wel gunstig zou zijn voor die doelgroep en bovendien de marginale winst zou worden omgezet in een substantiële winst. Nu zo een stelling zou berusten op pure onzin lijkt het me daarom ook niet voor de hand te liggen dat in een rechtzaak deze stelling zou worden betrokken. Ik wil overigens wel duidelijk zeggen dat er toch weldegelijk moverende redenen kunnen zijn om personen uit de doelgroep voor een herbeoordeling op te roepen, dan denk ik met name aan vermeende uitkeringsfraude. In dat soort gevallen is het regel dat de uitkering wordt opgeschort en de betrokkene zal worden opgeroepen voor een herbeoordeling. De betrokkene heeft zich door zijn daad duidelijk arbeidsmarkkansrijk getoond en om die reden zijn die beschermende uitzonderingsregels voor hem niet van toepassing. Ik wil bovendien aan mijn stelling nog toevoegen dat de wetgever in zijn Nota van toelichting niet heeft gezegd dat indien de doelgroep aan die cohorte herbeoordelingsoperatie met toepassing van het aangepaste schattingsbesluit zou worden onderworpen dan pas die groep arbeidsmarkt kansarm worden, hij heeft gesteld dat zij vanwege hun leeftijd al per deinitie als arbeidsmarkt kansarm moeten worden aangemerkt. Dit veranderd niet in positieve zin wanneer je op grond van artikel 23 WAO later alsnog besluit om te gaan herbeoordelen. Omdat de leeftijd hier onlosmakend verbonden is met de kansen op de arbeidsmarkt en de doelgroep in latere jaren ouder worden neemt om die reden de kansen op de arbeidsmarkt af. |
|
|
|
|
|
bona fides
Geslacht:
Studieomgeving (BA): UL
Studieomgeving (MA): UL
Berichten: 22922
|
| Geplaatst: zo 17 apr 2011 15:34 Onderwerp: |
|
|
Jouw redenering volgend zou geen enkele persoon van 55 jaar of ouder meer mogen worden herbeoordeeld. Als ik me niet vergis is 1949 later nog verhoogd tot 1959, dus geen enkel persoon van 45 jaar of ouder zou nog mogen worden herbeoordeeld. De argumenten om die groep van 45 jaar of ouder te ontzien blijven immers geldig.
Zo werkt het niet. De regering heeft een specifieke overweging gemaakt bij het wijzigen van het Schattingsbesluit om de groep geboren op of voor 1 juli 1949 van die wijziging uit te zonderen. Logischerwijze vertaalt dit zich ook in het beleid om die groep niet te betrekken bij de algemene herbeoordeling, die juist bedoeld is om het gewijzigde Schattingsbesluit te effectueren.
Bij het maken van wetgeving zet de wetgever allerlei politieke argumenten op een rijtje en maakt een afweging. Die afweging wordt neergelegd in wetgeving. Vervolgens geldt die wetgeving en zijn de politieke argumenten die achter die afweging liggen eigenlijk niet meer van belang. De wetgever heeft de knoop al doorgehakt, voor de rechter ligt daar geen taak meer. De rechter bemoeit zich niet met marginale winst tegenover substantiële kosten; dat is een zaak voor het bestuur en de politiek. De rechter past de wet toe, in dit geval artikel 23. (De toelichting kan soms nog wel van belang zijn om de juiste interpretatie van de wetgeving te achterhalen. Maar in jouw geval bevat het Schattingsbesluit of andere wetgeving geen enkele bepaling waaruit zou volgen dat je niet meer mag worden herbeoordeeld. Sterker nog, er is artikel 23.)
We hoeven elkaar hier niet te overtuigen. Het staat je vrij om de herbeoordeling op deze grond voor de rechter aan te vechten. Ik geef je geen kans dat je het op deze grond kunt winnen, maar dat hoeft je er niet van te weerhouden het te proberen.
_________________
Hanc marginis exiguitas non caperet. |
|
|
|
|
|
mko32
Leeftijd: 77
Geslacht:
Sterrenbeeld:
Berichten: 7
|
| Geplaatst: zo 17 apr 2011 18:48 Onderwerp: |
|
|
| bona fides schreef: | Jouw redenering volgend zou geen enkele persoon van 55 jaar of ouder meer mogen worden herbeoordeeld. Als ik me niet vergis is 1949 later nog verhoogd tot 1959, dus geen enkel persoon van 45 jaar of ouder zou nog mogen worden herbeoordeeld. De argumenten om die groep van 45 jaar of ouder te ontzien blijven immers geldig.
Zo werkt het niet. De regering heeft een specifieke overweging gemaakt bij het wijzigen van het Schattingsbesluit om de groep geboren op of voor 1 juli 1949 van die wijziging uit te zonderen. Logischerwijze vertaalt dit zich ook in het beleid om die groep niet te betrekken bij de algemene herbeoordeling, die juist bedoeld is om het gewijzigde Schattingsbesluit te effectueren.
Bij het maken van wetgeving zet de wetgever allerlei politieke argumenten op een rijtje en maakt een afweging. Die afweging wordt neergelegd in wetgeving. Vervolgens geldt die wetgeving en zijn de politieke argumenten die achter die afweging liggen eigenlijk niet meer van belang. De wetgever heeft de knoop al doorgehakt, voor de rechter ligt daar geen taak meer. De rechter bemoeit zich niet met marginale winst tegenover substantiële kosten; dat is een zaak voor het bestuur en de politiek. De rechter past de wet toe, in dit geval artikel 23. (De toelichting kan soms nog wel van belang zijn om de juiste interpretatie van de wetgeving te achterhalen. Maar in jouw geval bevat het Schattingsbesluit of andere wetgeving geen enkele bepaling waaruit zou volgen dat je niet meer mag worden herbeoordeeld. Sterker nog, er is artikel 23.)
We hoeven elkaar hier niet te overtuigen. Het staat je vrij om de herbeoordeling op deze grond voor de rechter aan te vechten. Ik geef je geen kans dat je het op deze grond kunt winnen, maar dat hoeft je er niet van te weerhouden het te proberen. |
Bedankt voor je heldere uitleg. Dit maakt het voor mij een stuk duidelijker en zoals je het hier uiteeen zet ben ik met jouw van mening dat een rechtsgang inderdaad niet het gewenste resultaat zal opleveren.
Toch kan ik niet laten om op te merken dat ik zaken ben tegen gekomen waar wel de inhoud van kamerstukken en andere informatiebronnen aan de orde kwamen. Maar dat is waarschijnlijk het punt waar jij op doelde om de juiste interpretatie te achterhalen.
De winst van deze discusie is in ieder geval voor mij geweest dat ik toch weer een veruiming van juridisch inzicht heb gekregen. Mijn dank daarvoor. |
|
|
|
|
|
|
|
